OFERTA DLA SAMORZĄDOWCÓW - Barys Stowarzyszenie

Raport dla samorządowców. ^{STANDARD BARYS}

Pełny RAPORT Z ANALIZY SYSTEMU SZKOLENIA STRZELECKIEGO DLA SAMORZĄDÓW

1. Obecne zagrożenie systemowe dla bezpieczeństwa narodowego

Obecnie w polskim systemie szkoleń strzeleckich w szkołach i samorządach uprawnieniem do prowadzenia zajęć jest najczęściej posiadanie pozwolenia na broń, status byłego wojskowego, policjanta lub – z całym szacunkiem – dobra wola i zaangażowanie nauczyciela wychowania fizycznego, który „jest teraz od wszystkiego”. Do szkoleń włączane są również szkoły z przygotowaniem specjalistycznym oraz osoby, które ukończyły różne kursy, często bez jednolitego programu i weryfikacji metodycznej.

Należy to wyraźnie podkreślić – nie jest to krytyka samorządów ani samych prowadzących. Przeciwnie, samorządowcy często w dobrej wierze i z autentyczną chęcią budowy systemu obronności podejmują działania i dokonują zakupów, które w ich przekonaniu służą bezpieczeństwu. Nauczyciele WF, byli żołnierze i policjanci działają z poczuciem misji i odpowiedzialności – ich zaangażowanie jest bezcenne.

Jednak – z całym szacunkiem dla munduru i doświadczenia – samo posiadanie munduru, odznaki czy pozwolenia na broń nie czyni z automatu specjalistą od przygotowania strzeleckiego dzieci i młodzieży. Nawet jeśli dana osoba była w wojsku snajperem – co jest wyjątkowym i godnym szacunku doświadczeniem – nie oznacza to automatycznie umiejętności pracy z dziećmi, znajomości metodyki nauczania, psychologii rozwojowej czy zasad bezpieczeństwa obowiązujących w szkole. Doświadczenie bojowe to nie to samo co kompetencje pedagogiczne.

Szkolenia strzeleckie w szkołach i samorządach prowadzą więc często osoby bez przygotowania metodycznego i instruktorskiego, których jedynym „uprawnieniem” jest posiadanie broni lub przeszłość służbowa. Stanowi to poważne zagrożenie systemowe dla bezpieczeństwa narodowego – brak ustawowych standardów, procedur weryfikacyjnych oraz nadzoru merytorycznego tworzy lukę, która może być wykorzystana przez nieuprawnione osoby do szerzenia niebezpiecznych praktyk.

Nauka obsługi broni bez kompetencji dydaktycznych to prosta droga do wypadków, utrwalania błędnych nawyków, a w skrajnych przypadkach – do zagrożenia życia i zdrowia uczestników. Mówiąc wprost: to tak, jakby trening piłkarski powierzyć posiadaczowi piłki, a naukę informatyki – posiadaczowi komputera. Samo posiadanie sprzętu nigdy nie zastąpi wiedzy pedagogicznej i specjalistycznej.

Problem ma charakter systemowy, a nie personalny – to brak jednolitych standardów, jasnych wytycznych i merytorycznego wsparcia eksperckiego stawia samorządowców i prowadzących w trudnej sytuacji, w której muszą podejmować decyzje bez odpowiedniego zaplecza wiedzy.

Systemowy charakter zagrożenia przejawia się w:

· braku jednolitych standardów szkolenia w całym kraju,
· braku wymogu certyfikacji metodycznej dla prowadzących,
· braku nadzoru nad jakością i bezpieczeństwem zajęć,
· różnicowaniu jakości szkoleń w zależności od lokalnych decyzji, a nie od sprawdzonych procedur,
· pozostawieniu samorządom swobody zakupowej bez eksperckiego wsparcia.

W obecnym systemie szkoleniowym w samorządach brakuje kontroli, weryfikacji kompetencji oraz jasnych wytycznych – a to właśnie te elementy stanowią fundament każdego odpowiedzialnego systemu obronnego.

2. Propozycja na poziomie województwa – ośrodek szkoleniowy dla instruktorów

Na poziomie każdego województwa proponuję utworzenie ośrodka szkoleniowego dla instruktorów pierwszego kontaktu, posiadających kompetencje z metodologii szkoleń z 10 rodzajów broni. Instruktorzy będą szkoleni według jednolitych, wysokich standardów BARYS.

Rozwiązanie to eliminuje problem opisany w punkcie 1, tworząc faktycznie wykwalifikowaną i zweryfikowaną kadrę, zdolną uczyć bezpiecznie i skutecznie.

3. Centrum szkolenia anty-dronowego przy ośrodku wojewódzkim

Przy każdym ośrodku wojewódzkim instruktorów pierwszego kontaktu proponuję utworzyć centrum szkolenia anty-dronowego, które przygotuje kadrę i strzelców do rozpoznawania, śledzenia oraz neutralizacji bezzałogowych statków powietrznych (BSP).

Drony stanowią współcześnie jedno z największych zagrożeń asymetrycznych na polu walki i w przestrzeni cywilnej. Brak wyszkolonych osób do ich zwalczania to luka, którą musimy natychmiast wypełnić.

Specjalizacja: Strzelba.

4. Skala działania – 1 milion strzelców

Aby osiągnąć docelowy stan 1 miliona wyszkolonych strzelców, musimy wyszkolić lub doszkolić 3000 instruktorów. Każdy z nich przeszkoli kolejne 500 osób – system obejmuje wszystkie gminy, co zapewnia powszechność i równomierny dostęp do szkoleń w całym kraju.

5. Pilnie w pierwszej kolejności

Szkolenie (8 godzin) kierowane jest do kluczowych decydentów na szczeblu powiatu i gminy:

· starostowie,
· wójtowie,
· przewodniczący rad,
· kierownicy ds. bezpieczeństwa.

Temat szkolenia: „Wstęp do sytuacji kryzysowej oraz BHP i kultura posługiwania bronią sportową według Standardów.”

6. Filozofia działania – zmiana kultury

Zmieniamy kulturę kolekcjonerów (biernych posiadaczy) na kulturę pasji strzeleckiej i aktywnej gotowości.

Sprzęt pozostaje metalem, dopóki nie trafi w ręce ludzi z poczuciem misji, służby narodowi polskiemu oraz odpowiednimi kompetencjami – to ludzie, a nie narzędzia, decydują o skuteczności obrony.

7. Optymalne wyposażenie na jedną szkołę podstawową – sprzęt do nauczania wstępnego (laserowy)

Lp. Sprzęt Liczba szt.
1. Tarcze precyzyjne 2
2. Strzelby 10
3. Karabiny precyzyjne 4
4. Karabiny dynamiczne 4
5. Pistolety precyzyjne 3
6. Pistolety dynamiczne 4
7. Tarcze dynamiczne 10

7.1. Infrastruktura strzelecka

Przy każdej szkole podstawowej:

· strzelnica pneumatyczna,
· specjalistyczna multimedialna strzelnica do dyscyplin olimpijskich.

8. Cel strategiczny

Budowa trwałego, oddolnego systemu bezpieczeństwa, który posłuży jako fundament obronności dla Polski na kolejne tysiąclecie.

9. Algorytm szkoleń według Standardu BARYS w kontekście bezpieczeństwa narodowego

Algorytm szkolenia według Standardu BARYS, realizowany w trosce o bezpieczeństwo narodowe, opiera się na następujących filarach:

1) 90% treningu odbywa się na sucho, z szerokim wykorzystaniem systemów laserowych – eliminuje to ryzyko wypadków na etapie nauki podstaw.
2) 90% czasu szkoleniowego poświęca się na karabin i strzelbę – podstawowe narzędzia obrony terytorialnej.
3) 90% zajęć prowadzi się z użyciem broni pneumatycznej oraz broni bocznego zapłonu – pozwala to na opanowanie mechaniki strzału w warunkach bezpiecznych i ekonomicznych. W ramach tych zajęć realizowane jest również szkolenie z amunicją – jej rodzajami, zasadami bezpiecznego przechowywania, ładowania, rozładowywania oraz postępowania w sytuacjach awaryjnych. Ćwiczenia z amunicją prowadzone są pod ścisłym nadzorem instruktora, z zachowaniem pełnego reżimu bezpieczeństwa.

10. Pneumatyczna i laserowa broń głównymi narzędziami szkoleniowymi

Broń pneumatyczna oraz systemy laserowe stanowią główne narzędzia szkoleniowe w procesie nauczania, analogicznie do symulatorów wykorzystywanych w szkoleniu pilotów Boeinga. Pozwalają one na wielokrotne powtarzanie ćwiczeń, korektę błędów i wyrobienie automatyzmu bez ryzyka związanego z amunicją bojową, jednocześnie drastycznie obniżając koszty szkoleń.

11. Broń palna na pierwszy kontakt – kategoryczny zakaz

Wprowadza się kategoryczny zakaz dopuszczania broni palnej (ostrej) na pierwszym kontakcie szkoleniowym. Dostęp do broni palnej możliwy jest dopiero po zaliczeniu pełnego cyklu szkolenia podstawowego na sucho, laserze i pneumatyce oraz po uzyskaniu pozytywnej weryfikacji umiejętności przez instruktora. Ma to na celu maksymalizację bezpieczeństwa i redukcję stresu u uczących się.

12. Standard BARYS – wymóg 10 000 strzałów dla wstępnego zapoznania z bronią

Standard BARYS wprowadza jednoznaczny wymóg: aby uznać, że osoba wstępnie zapoznała się z konkretnym rodzajem broni, musi oddać 10 000 strzałów, z czego:

· 9 000 strzałów z użyciem broni pneumatycznej i laserowej,
· 1 000 strzałów z użyciem broni bocznego zapłonu (np. .22 LR) lub ostrej – pod nadzorem instruktora.

Jest to warunek niezbędny do wyrobienia poprawnej techniki, automatyzmu nawyków i bezpiecznego operowania bronią w warunkach zbliżonych do rzeczywistych. Dopiero po spełnieniu tego progu uczestnik może zostać skierowany na dalsze etapy szkolenia zaawansowanego.

13. Nauczyciele wychowania fizycznego w systemie szkoleń

Nauczyciele wychowania fizycznego mogą prowadzić wstępne szkolenie z posługiwania się różnymi rodzajami broni, pod warunkiem ukończenia specjalistycznego szkolenia oraz zdania testów praktycznych i teoretycznych z 10 rodzajów broni według standardów BARYS.

Ich naturalne kompetencje pedagogiczne, praca z młodzieżą i znajomość metodyki nauczania ruchu stanowią cenny zasób, który – po odpowiednim przeszkoleniu strzeleckim – może znacząco przyspieszyć wdrożenie systemu na skalę ogólnopolską.

14. Wykorzystanie istniejących klubów strzeleckich z infrastrukturą

Do realizacji szkoleń warto włączyć istniejące kluby strzeleckie dysponujące infrastrukturą (strzelnice, zaplecze techniczne). Warunkiem dopuszczenia klubu do programu jest przeszkolenie jego trenerów w metodyce Standard BARYS oraz uzyskanie certyfikacji ośrodka szkoleniowego.

Takie rozwiązanie pozwala na szybkie uruchomienie oddolnych szkoleń bez konieczności budowania nowej infrastruktury od podstaw, a jednocześnie gwarantuje jednolity poziom merytoryczny i bezpieczeństwa we wszystkich lokalizacjach.

15. Ryzyko nietrafionych zakupów sprzętu multimedialnego a potrzeba eksperckiego wsparcia dla samorządów

Należy z całą mocą podkreślić, że samorządy robią wszystko, co w ich mocy, aby zapewnić bezpieczeństwo swoim mieszkańcom. Działają w dobrej wierze, z autentyczną troską o obronność kraju i często – nie mając wsparcia eksperckiego – podejmują decyzje zakupowe, które wydają się im właściwe.

Jednym z częstych, choć niezamierzonych błędów jest zakup drogiego sprzętu multimedialnego, który – według powszechnego przekonania – ma stanowić podstawę do prowadzenia zajęć strzeleckich. Samorządy, chcąc jak najlepiej wyposażyć jednostki, inwestują w nowoczesne technologie, niestety bez uprzedniej analizy eksperckiej, która mogłaby zweryfikować, czy dany sprzęt jest rzeczywiście rekomendowany do szkolenia wstępnego.

Skutki takich decyzji to:

· zakup urządzeń nieodpowiednich do poziomu i potrzeb uczestników,
· marnotrawstwo cennych środków publicznych,
· tworzenie mylnego wrażenia, że „nowoczesny sprzęt wystarczy”, podczas gdy kluczowa pozostaje metodyka i jakość instruktora.

Celem niniejszego raportu nie jest krytyka samorządów, ale zwrócenie uwagi na systemową lukę – brak dostępnych, jasnych i autorytatywnych rekomendacji, które ułatwiłyby podejmowanie trafnych decyzji. Dlatego postulujemy wprowadzenie obowiązkowej procedury konsultacji eksperckich przed dokonaniem jakichkolwiek zakupów sprzętu szkoleniowego. Rekomendacje powinny być wydawane przez wojewódzkie ośrodki standardu BARYS, które posiadają merytoryczną wiedzę o tym, co faktycznie służy bezpiecznemu i skutecznemu szkoleniu na pierwszym etapie.

W ten sposób wspólnie – samorządy i eksperci – zbudujemy system, który będzie skuteczny, bezpieczny i oszczędny.

Dla Polski na kolejne tysiącleci